Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)
Salmos 13
1Al maestro de coro. De David. El insensato dice en su corazón: “No hay Dios.” Se han pervertido; su conducta es abominable, ni uno solo obra bien. In finem. Psalmus David. Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in studiis suis; non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.2Yahvé mira desde el cielo a los hijos de los hombres, para ver si hay quien sea inteligente y busque a Dios. Dominus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.3Pero se han extraviado todos juntos y se han depravado. No hay uno que obre el bien, ni uno siquiera. Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt. Non est qui faciat bonum, non est usque ad unum. Sepulchrum patens est guttur eorum; linguis suis dolose agebant. Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est; veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem. Contritio et infelicitas in viis eorum, et viam pacis non cognoverunt; non est timor Dei ante oculos eorum.4¡Nunca entenderán, todos esos malhechores, que devoran a mi pueblo como quien come pan, sin acordarse de Dios para nada! Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam sicut escam panis?5Mas algún día temblarán de espanto, porque Dios está con la generación de los justos. Dominum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.6Vosotros que despreciáis las ansias del desvalido, sabed que Dios es su refugio. Quoniam Dominus in generatione justa est: consilium inopis confudistis, quoniam Dominus spes ejus est.7¡Oh, venga ya de Sión la salud de Israel! Cuando cambie el Señor la suerte de su pueblo, saltarán de gozo Jacob, e Israel de alegría. Quis dabit ex Sion salutare Israël? Cum averterit Dominus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.