Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)
Sabiduría 2
1Dijeron entre sí, discurriendo sin juicio: “Corto y lleno de tedio es el tiempo de nuestra vida; no hay consuelo en el fin del hombre; ni se ha conocido nadie que haya vuelto de los infiernos. Dixerunt enim cogitantes apud se non recte: Exiguum et cum tædio est tempus vitæ nostræ, et non est refrigerium in fine hominis, et non est qui agnitus sit reversus ab inferis.2Hemos nacido de la nada, y pasado lo presente seremos como si nunca hubiésemos sido. La respiración de nuestras narices es humo, y el habla como una chispa, con la cual se mueve nuestro corazón. Quia ex nihilo nati sumus, et post hoc erimus tamquam non fuerimus. Quoniam fumus flatus est in naribus nostris, et sermo scintilla ad commovendum cor nostrum:3Apagada que sea, quedará nuestro cuerpo reducido a ceniza; y el espíritu se disipará, cual sutil aire. Se ha de desvanecer nuestra vida; como una nube que pasa; y desaparecerá, como niebla herida de los rayos del sol y oprimida de su calor. qua extincta, cinis erit corpus nostrum, et spiritus diffundetur tamquam mollis aër; et transibit vita nostra tamquam vestigium nubis, et sicut nebula dissolvetur quæ fugata est a radiis solis, et a calore illius aggravata.4Caerá en olvido con el tiempo nuestro nombre, sin que quede memoria de nuestras obras. Et nomen nostrum oblivionem accipiet per tempus, et nemo memoriam habebit operum nostrorum.5Porque el tiempo de nuestra vida es una sombra que pasa; ni hay retorno después de nuestra muerte; porque queda puesto el sello, y nadie vuelve atrás. Umbræ enim transitus est tempus nostrum, et non est reversio finis nostri: quoniam consignata est, et nemo revertitur.6Venid y gocemos de los bienes presentes; apresurémonos a disfrutar de las creaturas, como en la juventud. Venite ergo, et fruamur bonis quæ sunt, et utamur creatura tamquam in juventute celeriter.7Llenémonos de vinos exquisitos, y de olorosos perfumes, y no dejemos pasar la flor de la edad. Vino pretioso et unguentis nos impleamus, et non prætereat nos flos temporis.8Coronémonos de rosas antes que se marchiten; no haya prado por donde no pase nuestra intemperancia. Coronemus nos rosis antequam marcescant; nullum pratum sit quod non pertranseat luxuria nostra:9Ninguno de nosotros deje de tomar parte en nuestra lascivia; dejemos por todas partes vestigios de nuestro regocijo, ya que nuestra herencia es esta, y tal nuestra suerte. nemo nostrum exsors sit luxuriæ nostræ. Ubique relinquamus signa lætitiæ, quoniam hæc est pars nostra, et hæc est sors.10Oprimamos al justo desvalido, no perdonemos a la viuda, ni respetemos las canas del anciano de muchos días. Opprimamus pauperem justum, et non parcamus viduæ, nec veterani revereamur canos multi temporis:11Sea nuestra fortaleza la ley de la justicia; pues lo flaco de nada sirve. sit autem fortitudo nostra lex justitiæ; quod enim infirmum est, inutile invenitur.12Armemos lazos al justo, visto que él no es de provecho para nosotros, y que es contrario a nuestras obras. Nos echa en cara los pecados contra la ley; y nos desacredita, divulgando nuestra conducta. Circumveniamus ergo justum, quoniam inutilis est nobis, et contrarius est operibus nostris, et improperat nobis peccata legis, et diffamat in nos peccata disciplinæ nostræ.13Protesta tener la ciencia de Dios, y se llama a sí mismo hijo de Dios. Promittit se scientiam Dei habere, et filium Dei se nominat.14Se ha hecho el censor de nuestros pensamientos. Factus est nobis in traductionem cogitationum nostrarum.15No podemos sufrir ni aun su vista; porque no se asemeja su vida a la de los otros, y sigue una conducta muy diferente. Gravis est nobis etiam ad videndum, quoniam dissimilis est aliis vita illius, et immutatæ sunt viæ ejus.16Nos mira como a gente frívola, se abstiene de nuestros usos como de inmundicias, prefiere las postrimerías de los justos, y se gloría de tener a Dios por padre. Tamquam nugaces æstimati sumus ab illo, et abstinet se a viis nostris tamquam ab immunditiis, et præfert novissima justorum, et gloriatur patrem se habere Deum.17Veamos ahora si sus palabras son verdaderas; experimentemos lo que le acontecerá, y veremos cuál será su paradero. Videamus ergo si sermones illius veri sint, et tentemus quæ ventura sunt illi, et sciemus quæ erunt novissima illius.18Que si es verdaderamente hijo de Dios, Dios le tomará a su cargo, y le librará de las manos de los adversarios. Si enim est verus filius Dei, suscipiet illum, et liberabit eum de manibus contrariorum.19Examinémosle a fuerza de afrentas y tormentos, para conocer su resignación y probar su paciencia. Contumelia et tormento interrogemus eum, ut sciamus reverentiam ejus, et probemus patientiam illius.20Condenémosle a la más infame muerte; pues que según sus palabras será él atendido.” Morte turpissima condemnemus eum; erit enim ei respectus ex sermonibus illius.21Tales cosas idearon, mas desatinaron, cegados de su propia malicia. Hæc cogitaverunt, et erraverunt: excæcavit enim illos malitia eorum.22No entendieron los misterios de Dios, ni esperaron la recompensa de la justicia; ni hicieron caso de la gloria de las almas santas. Et nescierunt sacramenta Dei: neque mercedem speraverunt justitiæ, nec judicaverunt honorem animarum sanctarum.23Porque Dios creó inmortal al hombre, y le formó a su imagen y semejanza; Quoniam Deus creavit hominem inexterminabilem, et ad imaginem similitudinis suæ fecit illum.24mas por la envidia del diablo entró la muerte en el mundo; Invidia autem diaboli mors introivit in orbem terrarum:25e imitan al diablo los que son de su bando. imitantur autem illum qui sunt ex parte illius.