Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)
Génesis 11
1Tenía la tierra entera una misma lengua y las mismas palabras. Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.2Mas cuando (los hombres) emigrando desde el Oriente hallaron una llanura en la tierra de Sinear, donde se establecieron, Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.3se dijeron unos a otros: “Vamos, fabriquemos ladrillos, y cozámoslos bien.” Y les sirvió el ladrillo en lugar de piedra, y el betún les sirvió de argamasa. Dixitque alter ad proximum suum: Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento:4Y dijeron, pues: “Vamos, edifiquémonos una ciudad y una torre, cuya cumbre llegue hasta el cielo; hagámonos un monumento para que no nos dispersemos sobre la superficie de toda la tierra.” et dixerunt: Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum: et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.5Pero Yahvé descendió a ver la ciudad y la torre que estaban construyendo los hijos de los hombres. Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,6Y dijo Yahvé: “He aquí que son un solo pueblo y tienen todos una misma lengua. ¡Y esto es solo el comienzo de sus obras! Ahora, nada les impedirá realizar sus propósitos. et dixit: Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus: cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.7Ea, pues, descendamos, y confundamos allí mismo su lengua, de modo que no entienda uno el habla del otro.” Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.8Así los dispersó Yahvé de allí por la superficie de toda la tierra; y cesaron de edificar la ciudad. Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.9Por tanto se le dio el nombre de Babel; porque allí confundió Yahvé la lengua de toda la tierra; y de allí los dispersó Yahvé sobre la faz de todo el orbe. Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ: et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.10Estos son los descendientes de Sem. Sem tenía cien años cuando engendró a Arfaxad, dos años después del diluvio. Hæ sunt generationes Sem: Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.11Vivió Sem, después de haber engendrado a Arfaxad, quinientos años; y engendró hijos e hijas. Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis: et genuit filios et filias.12Arfaxad tenía treinta y cinco cuando engendró a Sálah. Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.13Y vivió Arfaxad, después de haber engendrado a Sálah, cuatrocientos tres años; y engendró hijos e hijas. Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis: et genuit filios et filias.14Sálah tenía treinta años cuando engendró a Éber. Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.15Y vivió Sálah, después de haber engendrado a Éber, cuatrocientos tres años; y engendró hijos e hijas. Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis: et genuit filios et filias.16Éber tenía treinta y cuatro años cuando engendró a Fáleg. Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.17Y vivió Éber, después de engendrar a Fáleg, cuatrocientos treinta años; y engendró hijos e hijas. Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis: et genuit filios et filias.18Fáleg tenía treinta años cuando engendró a Reú. Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.19Y vivió Fáleg, después de haber engendrado a Reú, doscientos nueve años; y engendró hijos e hijas. Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis: et genuit filios et filias.20Reú tenía treinta y dos años cuando engendró a Sarug. Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.21Y vivió Reú, después de haber engendrado a Sarug, doscientos siete años; y engendró hijos e hijas. Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis: et genuit filios et filias.22Sarog tenía treinta años cuando engendró a Nacor. Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.23Y vivió Sarug, después de haber engendrado a Nacor, doscientos años y engendró hijos e hijas. Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis: et genuit filios et filias.24Nacor tenía veinte y nueve años cuando engendró a Táreh. Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.25Y vivió Nacor, después de haber engendrado a Táreh, ciento diez y nueve años; y engendró hijos e hijas. Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis: et genuit filios et filias.26Táreh tenía setenta años cuando engendró a Abram, a Nacor y a Aram. Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.27Estos son los descendientes de Táreh. Táreh engendró a Abram, a Nacor y a Aram; Aram engendró a Lot. Hæ sunt autem generationes Thare: Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.28Y murió Aram, antes de su padre Táreh, en el país de su nacimiento, en Ur de los caldeos. Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.29Abram y Nacor tomaron para sí mujeres. El nombre de la mujer de Abram era Sarai, y el nombre de la mujer de Nacor, Milcá, hija de Aram, padre de Milcá y padre de Jescá. Duxerunt autem Abram et Nachor uxores: nomen uxoris Abram, Sarai: et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.30Era Sarai estéril y no tenía hijo. Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.31Y tomó Táreh a Abram su hijo, y a Lot, hijo de su hijo de Aram, su nieto, y a Sarai, su nuera, mujer de su hijo Abram; y salieron juntos de Ur de los caldeos, para dirigirse al país de Canaán. Y llegaron a Harán, donde se quedaron. Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan: veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.32Y fueron los días de Táreh doscientos cinco años; y murió Táreh en Harán. Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.