Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)
Hebreos 12
1Por esto también nosotros, teniendo en derredor nuestro una tan grande nube de testigos, arrojemos toda carga y pecado que nos asedia, y corramos mediante la paciencia la carrera que se nos propone, Ideoque et nos tantam habentes impositam nubem testium, deponentes omne pondus, et circumstans nos peccatum, per patientiam curramus ad propositum nobis certamen:2poniendo los ojos en Jesús, el autor y consumador de la fe, el cual en vez del gozo puesto delante de Él, soportó la cruz, sin hacer caso de la ignominia, y se sentó a la diestra de Dios. aspicientes in auctorem fidei, et consummatorem Jesum, qui proposito sibi gaudio sustinuit crucem, confusione contempta, atque in dextera sedis Dei sedet.3Considerad, pues, a Aquel que soportó la contradicción de los pecadores contra sí mismo, a fin de que no desmayéis ni caigáis de ánimo. Recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus adversum semetipsum contradictionem: ut ne fatigemini, animis vestris deficientes.4Aún no habéis resistido hasta la sangre, luchando contra el pecado, Nondum enim usque ad sanguinem restitistis, adversus peccatum repugnantes:5y os habéis olvidado de la consolación que a vosotros como a hijos se dirige: “Hijo mío, no tengas en poco la corrección del Señor, ni caigas de ánimo cuando eres reprendido por Él; et obliti estis consolationis, quæ vobis tamquam filiis loquitur, dicens: Fili mi, noli negligere disciplinam Domini: neque fatigeris dum ab eo argueris.6porque el Señor corrige a quien ama, y a todo el que recibe por hijo, le azota”. Quem enim diligit Dominus, castigat: flagellat autem omnem filium, quem recipit.7Soportad, pues, la corrección. Dios os trata como a hijos. ¿Hay hijo a quien su padre no corrija? In disciplina perseverate. Tamquam filiis vobis offert se Deus: quis enim filius, quem non corripit pater?8Si quedáis fuera de la corrección, de la cual han participado todos, en realidad sois bastardos y no hijos. quod si extra disciplinam estis, cujus participes facti sunt omnes: ergo adulteri, et non filii estis.9Más aún, nosotros hemos tenido nuestros padres según la carne que nos corregían, y los respetábamos. ¿No nos hemos de someter mucho más al Padre de los espíritus, para vivir? Deinde patres quidem carnis nostræ, eruditores habuimus, et reverebamur eos, non multo magis obtemperabimus Patri spirituum, et vivemus?10Y a la verdad, aquellos castigaban para unos pocos días, según su arbitrio, mas Este lo hace en nuestro provecho, para que participemos de su santidad. Et illi quidem in tempore paucorum dierum, secundum voluntatem suam erudiebant nos: hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem ejus.11Ninguna corrección parece por el momento cosa de gozo, sino de tristeza; pero más tarde da a los ejercitados por ella el apacible fruto de justicia. Omnis autem disciplina in præsenti quidem videtur non esse gaudii, sed mœroris: postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam, reddet justitiæ.12Por lo cual “enderezad las manos caídas y las rodillas flojas, Propter quod remissas manus, et soluta genua erigite,13y haced derechas las sendas para vuestros pies”, a fin de que no se descamine lo que es cojo, antes bien sea sanado. et gressus rectos facite pedibus vestris: ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur.14Procurad tener paz con todos y la santidad, sin la cual nadie verá al Señor. Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum:15Atended a que ninguno quede privado de la gracia de Dios; que no brote ninguna raíz de amargura, no sea que cause perturbación y sean por ella inficionados los muchos; contemplantes nequis desit gratiæ Dei: ne qua radix amaritudinis sursum germinans impediat, et per illam inquinentur multi.16que no haya ningún fornicario o profanador, como Esaú, el que por una comida vendió su primogenitura. Ne quis fornicator, aut profanus ut Esau: qui propter unam escam vendidit primitiva sua:17Pues ya sabéis que aun cuando después deseaba heredar la bendición, fue desechado y no pudo cambiar los sentimientos (de su padre), por más que lo solicitase con lágrimas. scitote enim quoniam et postea cupiens hæreditare benedictionem, reprobatus est: non enim invenit pœnitentiæ locum, quamquam cum lacrimis inquisisset eam.18Porque no os habéis acercado a monte palpable, fuego encendido, nube, tinieblas, tempestad, Non enim accessistis ad tractabilem montem, et accensibilem ignem, et turbinem, et caliginem, et procellam,19sonido de trompeta y voz de palabras, respecto de la cual los que la oyeron pidieron que no se les hablase más; et tubæ sonum, et vocem verborum, quam qui audierunt, excusaverunt se, ne eis fieret verbum.20porque no podían soportar lo mandado: “Aun una bestia que tocare el monte será apedreada”. Non enim portabant quod dicebatur: Et si bestia tetigerit montem, lapidabitur.21Y era tan espantoso lo que se veía, que Moisés dijo: “Estoy aterrado y temblando”. Et ita terribile erat quod videbatur. Moyses dixit: Exterritus sum, et tremebundus.22Vosotros, empero, os habéis acercado al monte Sión, ciudad del Dios vivo, Jerusalén celestial, miríadas de ángeles, asamblea general, Sed accessistis ad Sion montem, et civitatem Dei viventis, Jerusalem cælestem, et multorum millium angelorum frequentiam,23e Iglesia de primogénitos, inscritos en el cielo, a Dios, Juez de todos, a espíritus de justos ya perfectos, et ecclesiam primitivorum, qui conscripti sunt in cælis, et judicem omnium Deum, et spiritus justorum perfectorum,24a Jesús, Mediador de nueva Alianza, y a sangre de aspersión, que habla mejor que la de Abel. et testamenti novi mediatorem Jesum, et sanguinis aspersionem melius loquentem quam Abel.25Mirad que no recuséis al que habla: si aquellos que recusaron al que sobre la tierra promulgaba la revelación no pudieron escapar (al castigo), mucho menos nosotros, si rechazamos a Aquel que nos habla desde el cielo: Videte ne recusetis loquentem. Si enim illi non effugerunt, recusantes eum, qui super terram loquebatur: multo magis nos, qui de cælis loquentem nobis avertimus.26cuya voz entonces sacudió la tierra y ahora nos hace esta promesa: “Una vez todavía sacudiré no solamente la tierra, sino también el cielo”. Cujus vox movit terram tunc: nunc autem repromittit, dicens: Adhuc semel, et ego movebo non solum terram, sed et cælum.27Eso de “una vez todavía” indica que las cosas sacudidas van a ser cambiadas, como que son creaturas, a fin de que permanezcan las no conmovibles. Quod autem, Adhuc semel, dicit: declarat mobilium translationem tamquam factorum, ut maneant ea quæ sunt immobilia.28Por eso, aceptando el reino inconmovible, tengamos gratitud por la cual tributemos a Dios culto agradable con reverencia y temor. Itaque regnum immobile suscipientes, habemus gratiam: per quam serviamus placentes Deo, cum metu et reverentia.29Porque nuestro Dios es fuego devorador. Etenim Deus noster ignis consumens est.