Saltar al contenido principal
Entrar

Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)

Juan 5

1Después de esto llegó una fiesta de los judíos, y Jesús subió a Jerusalén. Post hæc erat dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosolymam.2Hay en Jerusalén, junto a la (puerta) de las Ovejas una piscina llamada en hebreo Betesda, que tiene cinco pórticos. Est autem Jerosolymis probatica piscina, quæ cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.3Allí estaban tendidos una cantidad de enfermos, ciegos, cojos, paralíticos, que aguardaban que el agua se agitase. [ In his jacebat multitudo magna languentium, cæcorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquæ motum.4Porque un ángel bajaba de tiempo en tiempo y agitaba el agua; y el primero que entraba después del movimiento del agua, quedaba sano de su mal, cualquiera que este fuese]. Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquæ, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.5Y estaba allí un hombre, enfermo desde hacía treinta y ocho años. Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.6Jesús, viéndolo tendido y sabiendo que estaba enfermo hacía mucho tiempo, le dijo: “¿Quieres ser sanado?” Hunc autem cum vidisset Jesus jacentem, et cognovisset quia jam multum tempus haberet, dicit ei: Vis sanus fieri?7El enfermo le respondió: “Señor, yo no tengo a nadie que me meta en la piscina cuando el agua se agita; mientras yo voy, otro baja antes que yo”. Respondit ei languidus: Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam: dum venio enim ego, alius ante me descendit.8Díjole Jesús: “Levántate, toma tu camilla y anda”. Dicit ei Jesus: Surge, tolle grabatum tuum et ambula.9Al punto quedó sanado, tomó su camilla, y se puso a andar. Ahora bien, aquel día era sábado: Et statim sanus factus est homo ille: et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.10Dijeron, pues, los judíos al hombre curado: “Es sábado; no te es lícito llevar tu camilla”. Dicebant ergo Judæi illi qui sanatus fuerat: Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.11Él les respondió: “El que me sanó, me dijo: Toma tu camilla y anda”. Respondit eis: Qui me sanum fecit, ille mihi dixit: Tolle grabatum tuum et ambula.12Le preguntaron: “¿Quién es el que te dijo: Toma tu camilla y anda?” Interrogaverunt ergo eum: Quis est ille homo qui dixit tibi: Tolle grabatum tuum et ambula?13El hombre sanado no lo sabía, porque Jesús se había retirado a causa del gentío que había en aquel lugar. Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Jesus enim declinavit a turba constituta in loco.14Después de esto lo encontró Jesús en el Templo y le dijo: “Mira que ya estás sano; no peques más, para que no te suceda algo peor”. Postea invenit eum Jesus in templo, et dixit illi: Ecce sanus factus es; jam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.15Fuese el hombre y dijo a los judíos que el que lo había sanado era Jesús. Abiit ille homo, et nuntiavit Judæis quia Jesus esset, qui fecit eum sanum.16Por este motivo atacaban los judíos a Jesús, porque hacía estas cosas en sábado. Propterea persequebantur Judæi Jesum, quia hæc faciebat in sabbato.17Él les respondió: “Mi Padre continúa obrando, y Yo obro también”. Jesus autem respondit eis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor.18Con lo cual los judíos buscaban todavía más hacerlo morir, no solamente porque no observaba el sábado, sino porque llamaba a Dios su padre, igualándose de este modo a Dios. Propterea ergo magis quærebant eum Judæi interficere: quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, æqualem se faciens Deo. Respondit itaque Jesus, et dixit eis:19Entonces Jesús respondió y les dijo: “En verdad, en verdad, os digo, el Hijo no puede por Sí mismo hacer nada, sino lo que ve hacer al Padre; pero lo que Este hace, el Hijo lo hace igualmente. Amen, amen dico vobis: non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: quæcumque enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit.20Pues el Padre ama al Hijo y le muestra todo lo que Él hace; y le mostrará aún cosas más grandes que estas, para asombro vuestro. Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quæ ipse facit: et majora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.21Como el Padre resucita a los muertos y les devuelve la vida, así también el Hijo devuelve la vida a quien quiere. Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.22Y el Padre no juzga a nadie, sino que ha dado todo el juicio al Hijo, Neque enim Pater judicat quemquam: sed omne judicium dedit Filio,23a fin de que todos honren al Hijo como honran al Padre. Quien no honra al Hijo, no honra al Padre que lo ha enviado. ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.24En verdad, en verdad, os digo: El que escucha mi palabra y cree a Aquel que me envió, tiene vida eterna y no viene a juicio, sino que ha pasado ya de la muerte a la vida. Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam æternam, et in judicium non venit, sed transiit a morte in vitam.25En verdad, en verdad, os digo, vendrá el tiempo, y ya estamos en él, en que los muertos oirán la voz del Hijo de Dios, y aquellos que la oyeren, revivirán. Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent.26Porque así como el Padre tiene la vida en Sí mismo, ha dado también al Hijo el tener la vida en Sí mismo. Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso:27Le ha dado también el poder de juzgar, porque es Hijo del hombre. et potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est.28No os asombre esto, porque vendrá el tiempo en que todos los que están en los sepulcros oirán su voz; Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei:29y saldrán los que hayan hecho el bien, para resurrección de vida; y los que hayan hecho el mal, para resurrección de juicio. et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitæ; qui vero mala egerunt, in resurrectionem judicii.30Por Mí mismo Yo no puedo hacer nada. Juzgo según lo que oigo, y mi juicio es justo, porque no busco mi voluntad, sino la voluntad del que me envió. Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, judico: et judicium meum justum est, quia non quæro voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.31Si Yo doy testimonio de Mí mismo, mi testimonio no es verdadero. Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.32Pero otro es el que da testimonio de Mí, y sé que el testimonio que da acerca de Mí es verdadero. Alius est qui testimonium perhibet de me: et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.33Vosotros enviasteis legados a Juan, y él dio testimonio a la verdad. Vos misistis ad Joannem, et testimonium perhibuit veritati.34Pero no es que de un hombre reciba Yo testimonio, sino que digo esto para vuestra salvación. Ego autem non ab homine testimonium accipio: sed hæc dico ut vos salvi sitis.35Él era antorcha que ardía y brillaba, y vosotros quisisteis regocijaros un momento a su luz. Ille erat lucerna ardens et lucens: vos autem voluistis ad horam exsultare in luce ejus.36Pero el testimonio que Yo tengo es mayor que el de Juan, porque las obras que el Padre me ha dado para llevar a cabo, y que precisamente Yo realizo, dan testimonio de Mí, que es el Padre quien me ha enviado. Ego autem habeo testimonium majus Joanne. Opera enim quæ dedit mihi Pater ut perficiam ea: ipsa opera, quæ ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me:37El Padre que me envió, dio testimonio de Mí. Y vosotros ni habéis jamás oído su voz, ni visto su semblante, et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me: neque vocem ejus umquam audistis, neque speciem ejus vidistis:38ni tampoco tenéis su palabra morando en vosotros, puesto que no creéis a quien Él envió. et verbum ejus non habetis in vobis manens: quia quem misit ille, huic vos non creditis.39Escudriñad las Escrituras, ya que pensáis tener en ellas la vida eterna: son ellas las que dan testimonio de Mí, Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam æternam habere: et illæ sunt quæ testimonium perhibent de me:40¡y vosotros no queréis venir a Mí para tener vida! et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.41Gloria de los hombres no recibo, Claritatem ab hominibus non accipio.42sino que os conozco (y sé) que no tenéis en vosotros el amor de Dios. Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.43Yo he venido en el nombre de mi Padre, y no me recibís; si otro viniere en su propio nombre, ¡a ese lo recibiréis! Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.44¿Cómo podéis vosotros creer, si admitís alabanza los unos de los otros, y la gloria que viene del único Dios no la buscáis? Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quæ a solo Deo est, non quæritis?45No penséis que soy Yo quien os va a acusar delante del Padre. Vuestro acusador es Moisés, en quien habéis puesto vuestra esperanza. Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem: est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.46Si creyeseis a Moisés, me creeríais también a Mí, pues de Mí escribió Él. Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi: de me enim ille scripsit.47Pero si no creéis a sus escritos, ¿cómo creeréis a mis palabras?” Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis?

Dominio público — traducción de Mons. Juan Straubinger

Dominio público — Vulgata Clementina (Clementine Text Project)

Datos geográficos: OpenBible.info Bible Geocoding Data (CC-BY 4.0).

Cargando mapa…

Tiempos de Jesúsc. 6 a. C. - 30 d. C.