Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)
Job 16
1Respondió Job y dijo: Respondens autem Job, dixit:2“Muchas cosas como estas he oído ya. Consoladores molestos sois todos. Audivi frequenter talia: consolatores onerosi omnes vos estis.3¿Cuándo tendrán fin estas palabras de viento? ¿O qué te incita a responder así? Numquid habebunt finem verba ventosa? aut aliquid tibi molestum est, si loquaris?4Yo podría hablar como vosotros, si estuvierais en mi lugar. Poteram et ego similia vestri loqui, atque utinam esset anima vestra pro anima mea:5Os dirigiría un montón de palabras, y menearía contra vosotros mi cabeza. consolarer et ego vos sermonibus, et moverem caput meum super vos;6Os alentaría con mi boca, y os consolaría con el movimiento de mis labios. roborarem vos ore meo, et moverem labia mea, quasi parcens vobis.7Mas ahora, aunque hablo, no se mitiga mi dolor, y si callo, ¿acaso por eso se aleja de mí? Sed quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus, et si tacuero, non recedet a me.8Ahora se han agotado mis fuerzas; Tú has destruido toda mi familia. Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.9Me has asido y esto es un testimonio (contra mí); se levanta contra mí mi flacura, acusándome cara a cara. Rugæ meæ testimonium dicunt contra me, et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.10Su ira me despedaza y me persigue; rechina contra mí sus dientes; enemigo mío, aguza sus ojos contra mí. Collegit furorem suum in me, et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis: hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.11Han abierto contra mí su boca; me insultan, me hieren en las mejillas; a una se han coaligado contra mí. Aperuerunt super me ora sua, et exprobrantes percusserunt maxillam meam: satiati sunt pœnis meis.12Dios me ha entregado al perverso, me ha arrojado en manos de malvados. Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me tradidit.13Vivía yo en paz, pero Él me sacudió; me asió por la cerviz, me hizo trizas, y me eligió por blanco suyo. Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum: tenuit cervicem meam, confregit me, et posuit me sibi quasi in signum.14Me rodean arqueros, traspasa mis riñones sin piedad y derrama por tierra mi hiel. Circumdedit me lanceis suis; convulneravit lumbos meos: non pepercit, et effudit in terra viscera mea.15Me inflige herida sobre herida, corre contra mí cual gigante. Concidit me vulnere super vulnus: irruit in me quasi gigas.16He cosido un saco sobre mi piel, he revuelto en el polvo mi rostro. Saccum consui super cutem meam, et operui cinere carnem meam.17Mi cara está hinchada de tanto llorar, y la sombra de la muerte cubre mis párpados, Facies mea intumuit a fletu, et palpebræ meæ caligaverunt.18aunque no hay injusticia en mí y mi oración es pura. Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ, cum haberem mundas ad Deum preces.19¡Tierra, no cubras mi sangre, y no sofoques en tu seno mi clamor! Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus:20Aún hay un testigo mío en el cielo, en lo alto reside el que da testimonio en mi favor. ecce enim in cælo testis meus, et conscius meus in excelsis.21Mis amigos me escarnecen, mas mis ojos buscan llorando a Dios. Verbosi amici mei: ad Deum stillat oculus meus:22¡Ojalá que hubiera juez entre el hombre y Dios, así como lo hay entre el hijo del hombre y su prójimo. atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.23El número de mis años se va pasando, y el camino que sigo no tiene vuelta.” Ecce enim breves anni transeunt, et semitam per quam non revertar ambulo.