Saltar al contenido principal
Entrar

Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)

Mateo 22

1Respondiendo Jesús les habló de nuevo en parábolas, y dijo: Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens:2“El reino de los cielos es semejante a un rey que celebró las bodas de su hijo. Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.3Y envió a sus siervos a llamar a los convidados a las bodas, mas ellos no quisieron venir. Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.4Entonces envió a otros siervos, a los cuales dijo: “Decid a los convidados: Tengo preparado mi banquete; mis toros y animales cebados han sido sacrificados ya, y todo está a punto: venid a las bodas”. Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias.5Pero, sin hacerle caso, se fueron el uno a su granja, el otro a sus negocios. Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam:6Y los restantes agarraron a los siervos, los ultrajaron y los mataron. reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.7El rey, encolerizado, envió sus soldados, hizo perecer a aquellos homicidas, y quemó su ciudad. Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.8Entonces dijo a sus siervos: “Las bodas están preparadas, mas los convidados no eran dignos. Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni:9Id, pues, a las encrucijadas de los caminos, y a todos cuantos halléis, invitadlos a las bodas”. ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.10Salieron aquellos siervos a los caminos, y reunieron a todos cuantos hallaron, malos y buenos, y la sala de las bodas quedó llena de convidados. Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.11Mas cuando el rey entró para ver a los comensales, notó a un hombre que no estaba vestido con el traje de boda. Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.12Díjole: “Amigo, ¿cómo has entrado aquí sin tener el traje de boda?” Y él enmudeció. Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit.13Entonces el rey dijo a los siervos: “Atadlo de pies y manos, y arrojadlo a las tinieblas de afuera; allí será el llanto y el rechinar de dientes. Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium.14Porque muchos son llamados, mas pocos escogidos”. Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.15Entonces los fariseos se fueron y deliberaron cómo le sorprenderían en alguna palabra. Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.16Le enviaron, pues, sus discípulos con los herodianos, a decirle: “Maestro, sabemos que eres veraz y que enseñas el camino de Dios con verdad, sin miedo a nadie, porque no miras a la persona de los hombres. Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum:17Dinos, pues, lo que piensas: ¿es lícito pagar tributo al César o no?” dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non?18Mas Jesús, conociendo su malicia, repuso: “Hipócritas, ¿por qué me tentáis? Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritæ?19Mostradme la moneda del tributo”. Y le presentaron un denario. ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.20Preguntoles: “¿De quién es esta figura y la leyenda?” Et ait illis Jesus: Cujus est imago hæc, et superscriptio?21Le respondieron: “del César”. Entonces les dijo: “Dad, pues, al César lo que es del César, y a Dios lo que es de Dios”. Dicunt ei: Cæsaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.22Oyendo esto, quedaron maravillados, y dejándolo se fueron. Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.23En aquel día, algunos saduceos, los cuales dicen que no hay resurrección, se acercaron a Él, y le propusieron esta cuestión: In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum,24“Maestro, Moisés ha dicho: ‘Si alguno muere sin tener hijos, su hermano se casará con la cuñada, y suscitará prole a su hermano’. dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.25Ahora bien, había entre nosotros siete hermanos. El primero se casó y murió; y como no tuviese descendencia, dejó su mujer a su hermano. Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.26Sucedió lo mismo con el segundo, y con el tercero, hasta el séptimo. Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.27Después de todos murió la mujer. Novissime autem omnium et mulier defuncta est.28En la resurrección, pues, ¿de cuál de los siete será mujer? Porque todos la tuvieron”. In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam.29Respondioles Jesús y dijo: “Erráis, por no entender las Escrituras ni el poder de Dios. Respondens autem Jesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.30Pues en la resurrección, ni se casan (los hombres ), ni se dan (las mujeres) en matrimonio, sino que son como ángeles de Dios en el cielo. In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in cælo.31Y en cuanto a la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído lo que os ha dicho Dios: De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis:32“Yo soy el Dios de Abrahán, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob”? Dios no es Dios de muertos, sino de vivientes”. Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium.33Al oír esto, las muchedumbres estaban poseídas de admiración por su doctrina. Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.34Mas los fariseos, al oír que había tapado la boca a los saduceos, vinieron a reunirse junto a Él; Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum:35y uno de ellos, doctor de la Ley, le propuso esta cuestión para tentarlo: et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum:36“Maestro, ¿cuál es el mayor mandamiento de la Ley?” Magister, quod est mandatum magnum in lege?37Respondió Él: “Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, con toda tu alma, y con todo tu espíritu. Ait illi Jesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.38Este es el mayor y primer mandamiento. Hoc est maximum, et primum mandatum.39El segundo le es semejante: “Amarás a tu prójimo como a ti mismo”. Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum.40De estos dos mandamientos pende toda la Ley y los Profetas”. In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.41Estando aún reunidos los fariseos, Jesús les propuso esta cuestión: Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,42“¿Qué pensáis del Cristo? ¿De quién es hijo?” Dijéronle “de David”. dicens: Quid vobis videtur de Christo? cujus filius est? Dicunt ei: David.43Replicó Él “¿Cómo, entonces, David (inspirado), por el Espíritu, lo llama “Señor”, cuando dice: Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens:44“El Señor dijo a mi Señor: Sientate a mi diestra, hasta que ponga a tus enemigos bajo tus pies”? Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?45Si David lo llama “Señor” ¿cómo es su hijo? Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est?46Y nadie pudo responderle nada, y desde ese día nadie osó más proponerle cuestiones. Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.

Dominio público — traducción de Mons. Juan Straubinger

Dominio público — Vulgata Clementina (Clementine Text Project)

Datos geográficos: OpenBible.info Bible Geocoding Data (CC-BY 4.0).

Cargando mapa…

Tiempos de Jesúsc. 6 a. C. - 30 d. C.