Saltar al contenido principal
Entrar

Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)

Salmos 43

1Al maestro de coro. De los hijos de Coré. Maskil. In finem. Filiis Core ad intellectum.2Oímos, oh Dios, con nuestros oídos, nos contaron nuestros padres, los prodigios que hiciste en sus días, en los días antiguos. Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.3Tú, con tu mano, expulsando pueblos gentiles, los plantaste a ellos; destruyendo naciones, a ellos los propagaste. Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos; afflixisti populos, et expulisti eos.4Pues no por su espada ocuparon la tierra, ni su brazo les dio la victoria; fue tu diestra y tu brazo, y la luz de tu rostro; porque Tú los amabas. Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos: sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.5Tú eres mi Rey, mi Dios, Tú, el que dio la victoria a Jacob. Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.6Por Ti batimos a nuestros enemigos; y en nombre tuyo hollamos a los que se levantaron contra nosotros. In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.7Porque no en mi arco puse mi confianza, ni me salvó mi espada, Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me:8sino que Tú nos has salvado de nuestros adversarios, y has confundido a los que nos odian. salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.9En Dios nos gloriábamos cada día, y continuamente celebrábamos tu Nombre. In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum.10Pero ahora Tú nos has repelido y humillado; ya no sales, oh Dios, con nuestros ejércitos. Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.11Nos hiciste ceder ante nuestros enemigos, y los que nos odian nos han saqueado como han querido. Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.12Nos entregaste como ovejas destinadas al matadero, y nos desparramaste entre los gentiles. Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.13Vendiste a tu pueblo sin precio, y no sacaste gran provecho de esa venta. Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.14Nos hiciste el escarnio de nuestros vecinos, la irrisión y el ludibrio de los que nos rodean. Posuisti nos opprobrium vicinis nostris; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.15Nos convertiste en fábula de los gentiles, y recibimos de los pueblos meneos de cabeza. Posuisti nos in similitudinem gentibus; commotionem capitis in populis.16Todo el día tengo ante los ojos mi ignominia, y la confusión cubre mi rostro, Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me:17a los gritos del que me insulta y envilece, a la vista del enemigo, ávido de venganza. a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.18Todo esto ha venido sobre nosotros, mas no nos hemos olvidado de Ti, ni hemos quebrantado el pacto hecho contigo. Hæc omnia venerunt super nos; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.19No volvió atrás nuestro corazón, ni nuestro paso se apartó de tu camino, Et non recessit retro cor nostrum; et declinasti semitas nostras a via tua:20cuando nos aplastaste en un lugar de chacales y nos cubriste con sombras de muerte. quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.21Si nos hubiéramos olvidado del nombre de nuestro Dios, extendiendo nuestras manos a un Dios extraño, Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,22¿no lo habría averiguado Dios, Él, que conoce los secretos del corazón? nonne Deus requiret ista? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die; æstimati sumus sicut oves occisionis.23Mas por tu causa somos ahora carneados cada día, tenidos como ovejas de matadero. Exsurge; quare obdormis, Domine? exsurge, et ne repellas in finem.24Despierta, Señor. ¿Por qué duermes? Levántate; no nos deseches para siempre. Quare faciem tuam avertis? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ?25¿Por qué ocultas tu rostro? ¿Te olvidas de nuestra miseria y de nuestra opresión? Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra; conglutinatus est in terra venter noster.26Agobiada hasta el polvo está nuestra alma, y nuestro cuerpo pegado a la tierra. ¡Levántate en nuestro auxilio, líbranos por tu piedad! Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.

Dominio público — traducción de Mons. Juan Straubinger

Dominio público — Vulgata Clementina (Clementine Text Project)

Datos geográficos: OpenBible.info Bible Geocoding Data (CC-BY 4.0).

Cargando mapa…

Reinosc. 1050-587 a. C.