Saltar al contenido principal
Entrar

Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)

Eclesiástico 16

1No te alegres de que tus hijos se multipliquen si son malos, ni te complazcas en ellos, si no tienen temor de Dios. Ne jucunderis in filiis impiis, si multiplicentur: nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis.2No fíes en su vida, ni cuentes con sus labores; Non credas vitæ illorum, et ne respexeris in labores eorum.3porque mejor es un solo hijo temeroso de Dios, que mil hijos malos; Melior est enim unus timens Deum, quam mille filii impii:4y más cuenta tiene el morir sin hijos, que dejar hijos malos. et utile est mori sine filiis, quam relinquere filios impios.5Un solo hombre cuerdo hará que sea poblada la patria; mas despoblada será la nación de los impíos. Ab uno sensato inhabitabitur patria: tribus impiorum deseretur.6Muchas cosas semejantes han visto mis ojos, y más graves que estas las han oído mis oídos. Multa talia vidit oculis meus, et fortiora horum audivit auris mea.7Arderán llamas en la reunión de los pecadores; y la ira reventará sobre la nación de los incrédulos. In synagoga peccantium exardebit ignis, et in gente incredibili exardescet ira.8Implacable se mostró Dios a los pecados de los antiguos gigantes; los cuales, confiados en sus fuerzas, fueron aniquilados. Non exoraverunt pro peccatis suis antiqui gigantes, qui destructi sunt confidentes suæ virtuti.9Ni perdonó al lugar donde estaba hospedado Lot, antes bien maldijo a sus habitantes por la soberbia de sus palabras. Et non pepercit peregrinationi Lot, et execratus est eos præ superbia verbi illorum.10No tuvo lástima de ellos, y destruyó a toda aquella nación que hacía gala de sus delitos. Non misertus est illis, gentem totam perdens, et extollentem se in peccatis suis.11Y lo mismo a los seiscientos mil hombres que, obstinados de corazón, se amotinaron. Aunque uno solo fuese contumaz, sería cosa maravillosa que quedase sin castigo. Et sicut sexcenta millia peditum, qui congregati sunt in duritia cordis sui: et si unus fuisset cervicatus, mirum si fuisset immunis.12Porque la misericordia y la ira están con el Señor; puede aplacarse, y puede descargar su enojo. Misericordia enim et ira est cum illo: potens exoratio, et effundens iram.13Así como usa de misericordia, así también castiga; Él juzga al hombre según sus obras. Secundum misericordiam suam, sic correptio illius homines secundum opera sua judicat.14No escapará el pecador de su latrocinio; y no se retardará al hombre misericordioso el premio que espera. Non effugiet in rapina peccator, et non retardabit sufferentia misericordiam facientis.15Todo acto de misericordia prepara el lugar a cada uno según el mérito de sus obras, y según su prudente conducta durante la peregrinación. Omnis misericordia faciet locum unicuique, secundum meritum operum suorum, et secundum intellectum peregrinationis ipsius.16No digas: “Yo me esconderé de Dios; ¿y desde allá arriba quién pensará en mí? Non dicas: A Deo abscondar: et ex summo, quis mei memorabitur?17Nadie me reconocerá en medio de tan gran muchedumbre; porque, ¿qué es mi persona entre tanta infinidad de creaturas?” in populo magno non agnoscar: quæ est enim anima mea in tam immensa creatura?18He aquí que el cielo, y los altísimos cielos, el abismo y la tierra toda y cuanto en ellos se contiene, temblarán a una mirada suya. Ecce cælum et cæli cælorum, abyssus, et universa terra, et quæ in eis sunt, in conspectu illius commovebuntur.19Los montes también y los collados, y los cimientos de la tierra, solo con que los mire Dios, se estremecerán de terror. Montes simul, et colles, et fundamenta terræ, cum conspexerit illa Deus, tremore concutientur.20Y en medio de todo esto, es insensato el corazón; pero Él está viendo todos los corazones. Et in omnibus his insensatum est cor, et omne cor intelligitur ab illo.21¿Quién es el que entiende sus caminos? ¿Y aquella tormenta, que jamás habrán visto ojos humanos? Et vias illius quis intelligit, et procellam quam nec oculus videbit hominis?22Así es que escondidas son muchísimas de sus obras; mas las obras de su justicia, ¿quién será capaz de explicarlas? ¿O quién las podrá sufrir? porque los decretos de Dios están muy distantes de algunos; pero a todos se ha de pedir cuenta al fin. Nam plurima illius opera sunt in absconsis: sed opera justitiæ ejus quis enuntiabit, aut quis sustinebit? longe enim est testamentum a quibusdam, et interrogatio omnium in consummatione est.23El hombre mentecato piensa en cosas vanas; el insensato y descarriado se ocupa de sandeces. Qui minoratur corde cogitat inania, et vir imprudens et errans cogitat stulta.24Escúchame, hijo, y aprende la educación del espíritu, y medita en tu corazón las palabras que voy a decirte; Audi me, fili, et disce disciplinam sensus, et in verbis meis attende in corde tuo:25pues te daré instrucciones muy acertadas, y te manifestaré la escondida sabiduría; aplícate de corazón a atender mis palabras, que yo con ánimo sincero te diré las maravillas que esparce Dios en sus obras desde el principio, y te mostraré con toda verdad su ciencia. et dicam in æquitate disciplinam, et scrutabor enarrare sapientiam: et in verbis meis attende in corde tuo, et dico in æquitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio, et in veritate enuntio scientiam ejus.26Formó Dios sabiamente desde el principio sus obras, y desde su creación las distinguió en partes; y sus inicios se forman según su naturaleza. In judicio Dei opera ejus ab initio, et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum, et initia eorum in gentibus suis.27Dio a sus operaciones virtud perenne; sin que hayan tenido necesidad de ser restauradas, ni se hayan fatigado, ni cesado nunca de obrar. Ornavit in æternum opera illorum: nec esurierunt, nec laboraverunt, et non destiterunt ab operibus suis.28Jamás ninguna de ellas embarazará a la otra. Unusquisque proximum sibi non angustiabit in æternum:29No seas tú desobediente a su palabra. non sis incredibilis verbo illius.30Después de esto miró Dios la tierra, y la colmó de bienes. Post hæc Deus in terram respexit, et implevit illam bonis suis:31Eso están demostrando todos los seres vivientes, que están sobre su superficie y vuelven otra vez a ser tierra. anima omnis vitalis denuntiavit ante faciem ipsius, et in ipsam iterum reversio illorum.

Dominio público — traducción de Mons. Juan Straubinger

Dominio público — Vulgata Clementina (Clementine Text Project)

Datos geográficos: OpenBible.info Bible Geocoding Data (CC-BY 4.0).

Cargando mapa…

Helenismoc. 332-63 a. C.