Biblia Platense (Straubinger) · Biblia Sacra Vulgata (Clementina)
Sabiduría 9
1“Oh Dios de mis padres, y Señor de misericordia, que hiciste todas las cosas por medio de tu Palabra, Deus patrum meorum, et Domine misericordiæ, qui fecisti omnia verbo tuo,2y con tu sabiduría formaste al hombre, para que fuese señor de las creaturas que Tú hiciste; et sapientia tua constituisti hominem, ut dominaretur creaturæ quæ a te facta est,3a fin de que gobernase la redondez de la tierra con equidad y justicia, y ejerciese el juicio con rectitud de corazón; ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia, et in directione cordis judicium judicet:4dame aquella sabiduría que asiste a tu trono, y no quieras excluirme de entre tus hijos; da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam, et noli me reprobare a pueris tuis:5ya que soy siervo tuyo e hijo de tu esclava, hombre flaco, y de corta edad, y poco idóneo para entender el juicio y las leyes. quoniam servus tuus sum ego, et filius ancillæ tuæ; homo infirmus, et exigui temporis, et minor ad intellectum judicii et legum.6Porque aun cuando alguno de entre los hijos de los hombres fuese consumado, si se ausentare de él tu sabiduría, no valdría nada Nam etsi quis erit consummatus inter filios hominum, si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur.7Tú me escogiste por rey de tu pueblo, y por juez de tus hijos e hijas. Tu elegisti me regem populo tuo, et judicem filiorum tuorum et filiarum:8Me mandaste edificar el Templo en tu santo monte, y un altar en la ciudad de tu morada, a semejanza de tu santo tabernáculo, que dispusiste desde el principio. et dixisti me ædificare templum in monte sancto tuo, et in civitate habitationis tuæ altare: similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio.9Contigo está tu sabiduría, que conoce tus obras, la cual se hallaba también entonces cuando creabas al mundo, y sabía lo que era acepto a tus ojos, y qué cosa era conforme a tus decretos. Et tecum sapientia tua, quæ novit opera tua, quæ et affuit tunc cum orbem terrarum faceres, et sciebat quid esset placitum oculis tuis, et quid directum in præceptis tuis.10Envíala de tus santos cielos y del solio de tu grandeza, para que esté conmigo, y conmigo trabaje, a fin de que sepa yo lo que te place. Mitte illam de cælis sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuæ, ut mecum sit et mecum laboret, ut sciam quid acceptum sit apud te:11Porque sabe ella todas las cosas, y todo lo entiende; me guiará con acierto en mis empresas, y me protegerá con su poder; scit enim illa omnia, et intelligit, et deducet me in operibus meis sobrie, et custodiet me in sua potentia.12con lo cual mis obras serán aceptas, y gobernaré con justicia a tu pueblo, siendo digno del trono de mi padre. Et erunt accepta opera mea, et disponam populum tuum juste, et ero dignus sedium patris mei.13Pues, ¿quién de los hombres podrá saber los consejos de Dios? ¿O quién podrá averiguar qué es lo que Dios quiere? Quis enim hominum poterit scire consilium Dei? aut quis poterit cogitare quid velit Deus?14Porque inseguros son los pensamientos de los mortales, e inciertas nuestras providencias. Cogitationes enim mortalium timidæ, et incertæ providentiæ nostræ;15El cuerpo corruptible agrava al alma, y la morada terrestre deprime la mente, ocupada en muchas cosas. corpus enim quod corrumpitur aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem.16Difícilmente llegamos a formarnos un concepto de las cosas de la tierra; y a duras penas entendemos lo que tenemos delante. ¿Quién podrá, pues, investigar lo que está en el cielo? Et difficile æstimamus quæ in terra sunt, et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore: quæ autem in cælis sunt, quis investigabit?17Y ¿quién podrá conocer tu voluntad, si Tú no le das la sabiduría y no envías desde lo más alto tu santo Espíritu; Sensum autem tuum, quis sciet, nisi tu dederis sapientiam, et miseris spiritum sanctum tuum de altissimis,18con que sean enderezados los caminos de los moradores de la tierra, y aprendan los hombres lo que te place? et sic correctæ sint semitæ eorum qui sunt in terris, et quæ tibi placent didicerint homines?19Visto que por la sabiduría fueron salvados, oh Señor, cuantos desde el principio te fueron aceptos.” Nam per sapientiam sanati sunt quicumque placuerunt tibi, Domine, a principio.